
Turend over het blauwe water
mijn schip koerst langzaam
richting open zee
zeilen lekker in de wind
rustig deinend op de golven
wanneer de storm begint.
Deze zee gaat me veel te hoog
vult zich plots met tranen
zonder kompas zoek ik een baken
ik dreig ten onder te gaan
maar jij reikt me jouw hand
en zorgt dat ik stevig blijf staan.
©MvD2016
Treffend voor de plek waar ik nu ben. Texell
LikeLike
Mooi Marjon.
Hoe kom je toch steeds weer aan de jnspiratie om zoiets moois op papier te zetten
LikeLike
Alweer zo mooi! Mooie foto die er bij staat, maakt het geheel compleet
LikeLike
het is weer een super gedicht Marjon
LikeLike
Inderdaad weer een mooi gedicht ! Wanner komt je bundel uit ?
LikeLike