Anderhalve meter afstand.
Een lange rij,
stapje opzij.
Schept ook een band
Afstand maakt het verschil.
Winkels dicht,
straten leeg.
Overal stil.
Maar ik hoor vogels zingen.
De zon schijnt,
Bloemen bloeien.
Natuur laat zich niet bedwingen.
Het nieuwe normaal.
Niet meer spontaan?
Nooit meer onbevangen?
Vrij, maar toch….. gevangen.
©MvD2020
mooi Marjon maar er komen weer betere tijden maar misschien wel minder gehaast
LikeLike
mooi gedicht Marjon we hopen binnenkort weer een beetje naar het normale en dat men wat meer respect toont voor elkaar
LikeLike