Het schooljaar zit er bijna op. Reden voor een leuk verhaal over hoe het ongeveer 42 jaar geleden aan toe ging op een kleine dorps school
Lees verder…

Veel mensen geloven dat het leven hen een gelukkig gevoel moet bezorgen. Is dat niet het geval, vragen ze zich alleen maar af waar het verkeerd gelopen is. Geluk komt echter niet uit de lucht gevallen, daar zorg je zelf voor.
Lees verder…

25 september 2012.
Vanmorgen om 11.oo uur met de dolmus vanuit Güzelçamli vertrokken met als eindbestemming Tire. Het doel was om daar onze ´vrienden´van twee jaar geleden weer op te zoeken. Na twee keer overstappen en ruim 2,5 uur in de bus te hebben gezeten werden we keurig op de markt afgezet. Wat een drukte! Nu maar hopen dat we de mannen kunnen vinden.
Ali en Niyazli zijn muziekanten. Ze zitten de hele dag in een klein ´winkeltje´te wachten tot er mensen komen die ze willen boeken voor een avondje traditionele Turkse muziek. Zo zijn we twee jaar geleden met ze in contact gekomen. We liepen door de stad en zagen een bord buiten staan met een keyboard erop. Even dachten we dat het een muziekinstrumenten winkel was maar het was reclame voor hun muziekgroep.
Gelukkig liepen we meteen een oude bekende tegen het lijf. Een Turks-Belgische man die twee jaar geleden een dag onze gids was geweest. Wel zo handig want die spreekt onze taal en weet, hoop ik, de weg in deze stad. Ik laat hem het visite kaartje van ´Orkestraniz grub Ali´zien, wat ik al twee jaar lang in mijn portemonnee heb zitten. `Straat uit lopen, na de bocht rechts af en na 200 m is het.´ Nou mooi niet natuurlijk. Het kaartje nog maar een paar keer aan een willekeurige voorbijganger laten zien.
Lees verder…